We hadden nog contact gehad met een opvang in Pernik, zo'n 20 km buiten de hoofdstad.
voor informatie zie
De afspraak was gemaakt om elkaar te ontmoeten bij een benzinestation, waarna we samen verder reden.
eerst naar de gemeentelijke opvang, maar deze was gesloten.
daarom naar de opvang waar Tony en haar man, honden onderhouden.
in het midden boven, Tony.
terug.
Op weg naar Griekenland.
richting het Rila-gebergte.
In deze bergen ligt het dorp Rila, genoemd naar het Rila-klooster, het bekendste van Bulgarije; jaarlijks trekt het meer dan een miljoen bezoekers. Het is in 1335 gesticht ter nagedachtenis aan de kluizenaar en prediker Ivan Rilski, volgens overlevering een broer van tsaar Petar. Hij trok zich enkele kilometers van de plaats waar het klooster zich bevindt, in de grotten terug als protest tegen de wijze waarop de kloosters aan het einde van de 9e eeuw gerund werden. Hij wilde terug naar de eenvoud en de ontberingen van de vroege christenen.
Het gebouw is nu een belangrijk centrum voor de gehele Balkan. Het bevat ong. 1000 kamers en kloostercellen. Het is in 1883 afgebrand, en door een naamgenoot, die geld bijeen bracht, weer heropgebouwd, maar het duurde bijna een eeuw voordat het karwei in fasen geklaard was.
Een zwerfhond, hinkend op drie benen, nog van iets te eten voorzien (kwam niet dichterbij)
Nadat we hierna weer een poos hadden gereden, werden we nog verrast door een flinke stortbui.
richting Kulata, naar de grensovergang van Bulgarije naar Griekenland.
wegaanduiding Thessaloniki
hotel Evridiki, Vergina.
de gastvrouw stond ons buiten op te wachten, en ze spreekt goed Duits.
In het dorp zijn we gaan eten.
Restaurant Anaktopo.
We aten vanavond met z'n vieren.
wij, en....
buiten deze twee, hadden we al een paar meer zwerfpoesjes gezien.
een elektriciteitskastje.
weer terug gewandeld naar ons onderkomen.
